Spookdanser in het theater

We zijn opnieuw in de Buitensociëteit op 31 december 1899. Het ballet loopt tegen het einde als Duco van Dam, hoge ambtenaar van de Zutphense burgemeester Storm Buysing, in het oor van zijn vrouw fluistert dat hij naar het toilet gaat. Zo stil mogelijk verlaat hij zijn rij en loopt naar de ingang van de zaal. Hij kijkt nog eens om naar het podium en gaat dan de deur door naar de hal.

De deur is nog niet dicht gevallen, of Duco voelt al een hand langs zijn middel glijden. “Isabelle, je bent er al”, zegt hij op gedempte toon tegen de vrouw die vanuit de hoek naar hem toe is gekomen. Hij geeft haar een vluchtige zoen, pakt haar hand vast en glipt een zijdeur in.

Van Dam beklimt samen met Isabelle Du Mosch, dochter van een fabrieksdirecteur, de trap die leidt naar de loze ruimte boven de concertzaal. De muziek onder hen in de zaal zwelt aan terwijl de twee tortelduiven het zichzelf gemakkelijk maken tegen één van de steunbalken van het dak. Duco opent een fles wijn die hij nog snel heeft meegegrist en laat Isabelle daar uit drinken. Dan kust ze hem, klampt zich aan hem vast en rolt met hem over de vloer, innig zoenend.

Duco blijft ergens achter haken met zijn jasje, trekt zich los, stoot met zijn elleboog iets aan, maar merkt niet wat hij daarmee in werking heeft gezet...